|
|
|
|
|
|
Καλωσήρθατε στις σελίδες Ειδικών Ανακοινώσεων του artissimo.gr ! |
|
Κλασική Μουσική : Ειδικές Ανακοινώσεις : Αρχείο : Φθινόπωρο 2008 - Καλοκαίρι 2009 : Χειμώνας 2008-2009 Μέγαρο Μουσικής Αθήνας : "Κόκκινη Ζιζέλ" από το Μπαλέτο Boris Eifman της Αγίας Πετρούπολης (Χειμώνας 2008-2009) |
|
Λαμβάνει χώρα στις 7, 8, 9 και 10 Φεβρουαρίου 2009 - Ημερομηνία καταχώρησης στο artissimo.gr : Πέμ 5/2/2009
Αθήνα, 20 Ιανουαρίου 2009 Μπαλέτο Boris Eifman της Αγίας Πετρούπολης Κόκκινη Ζιζέλ
Από τη δόξα στην τρέλα, μέσα από την επανάσταση 7,8,9,10 Φεβρουαρίου Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη Κόκκινη γίνεται η Ζιζέλ για τέσσερις βραδιές στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών και εγκαταλείπει τις ακαδημαϊκές της δάφνες για να παρασυρθεί από τη δίνη και τα σκοτάδια μιας ταραγμένης εποχής και να πληρώσει με μοιραίο τρόπο το τίμημά της. Σε χορογραφία του «Ρώσου Μπεζάρ», Μπόρις ΄Αιφμαν και μουσικές των ΄Αντολφ Άνταμ, Ζόρζ Μπιζέ, Πιότρ ΄Ιλιτς Τσαϊκόφσκι και ΄Αλφρεντ Σνίτκε, η ρομαντική, κλασική Ζιζέλ του 19ου αιώνα δανείζει τη μοίρα της σε μια αδελφή ψυχή της του 20ου, που από τη δόξα φτάνει στην τρέλα, διανύοντας το δρόμο της Σοβιετικής Επανάστασης. Πέρα από τη χορογραφία, ο Μπόρις Αιφμαν είναι εκείνος που «φωτίζει» την κόκκινη Ζιζέλ, ενώ τα σκηνικά της φέρουν την υπογραφή του Βαχεσλάβ Αιφμαν.
Η Σειρά Χορός στο Μέγαρο Μουσικής φιλοξενεί τις τέσσερις παραστάσεις του μπαλέτου που κάνει πρεμιέρα το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου και επαναλαμβάνεται σε τρεις ακόμη παραστάσεις(8,9,10/2).
Χορηγός επικοινωνίας της Σειράς είναι o τηλεοπτικός σταθμός MEGA. Χορηγός επικοινωνίας των εμφανίσεων του Μπαλέτου είναι ο ραδιοφωνικός σταθμός ΕΝ ΛΕΥΚΩ 87.7.
Ο Μπόρις Άιφμαν, ήρωας-χορογράφος της μετασοβιετικής εποχής, αντιφρονών αποστάτης του ρωσικού αυστηρού ακαδημαϊσμού στο μπαλέτο από το 1977, παρουσιάζει στο κοινό του Μεγάρου μια από τις πιο πολυσυζητημένες χορογραφίες του, γεμάτη από τη φαντασμαγορία, τη θεατρικότητα, τις ακραίες συγκινήσεις και το πληθωρικό δράμα, που χαρακτηρίζουν τη δουλειά του.
Η Κόκκινη Ζιζέλ είναι η χοροθεατρική αφήγηση της ζωής της διάσημης μπαλαρίνας Όλγας Σπεσίφτσεβα (Olga Spessivtseva) που έφτιαξε το μύθο της στο Μαριίνσκι (Μπαλέτα Κίροφ) και το εγκατέλειψε το 1918, μετά τη σοβιετική επανάσταση, για να χορέψει για τα Ρωσικά Μπαλέτα του Σεργκέι Ντιαγκίλεφ στο Παρίσι. Αιθέριας ποιότητας χορεύτρια, με κλασική, καθαρή τεχνική, δυσκολεύτηκε με τους επαναστατικούς νεωτερισμούς του Λεονίντ Φοκίν, ερωτεύτηκε λάθος άνθρωπο και ακολούθησε τη μοίρα της ηρωίδας του μπαλέτου του Άντολφ Άνταμ, τη λύτρωση μέσα από την κατάρρευση και την τρέλα.
Για τον Άιφμαν, που γεννήθηκε στη Σιβηρία το 1946, και άρχισε την καριέρα του ως χορογράφος στο Ωδείο του Λένινγκραντ το 1966, η Κόκκινη Ζιζέλ, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1997, είναι η χορογραφία με την οποία δηλώνει τη ρήξη του με τη ρωσική μπαλετική παράδοση, αλλά και το στοχασμό του για τις μικροϊστορίες που διαδραματίζονται στο μεγάλο ιστορικό σκηνικό. Η Ζιζέλ του είναι μια εύθραυστη ύπαρξη, άθυρμα των περιστάσεων και θύμα των ακραίων ψυχολογικών καταστάσεων που η ίδια βιώνει ως πραγματικότητα. Ζει το χορό, τον έρωτα, την επανάσταση και την απόδραση από αυτήν, με τρόπους απόλυτους και εμπαθείς, που μετατρέπουν τις εμπειρίες της σε φυλακές και αδιέξοδα.
Το Χοροθέατρο Μπόρις ΄Αιφμαν της Αγίας Πετρούπολης δημιουργήθηκε το 1977, για να επιτρέψει στον αιρετικό χορογράφο να χαράξει την έντονα προσωπική του διαδρομή. Σε συνθήκες επίσημων περιορισμών και ιερολατρείας για το ρωσικό μπαλέτο, ο Άϊφμαν ανέπτυξε το ξεχωριστό, δικό του ύφος, στο οποίο συνθέτει το συναίσθημα του σύγχρονου χορού και τον κώδικα του κλασικού μπαλέτου. Η προτεραιότητά του είναι η αισθητική, δεν θεωρεί όμως τη φορμαλιστική ομορφιά της κίνησης αυτοσκοπό. «Με την κίνηση θέλω κυρίως να εκφράσω συγκίνηση, συναίσθημα και η συγκίνηση είναι έκφραση μιας αισθητικής ανάγκης», λέει ο ίδιος.
Οι χορογραφίες του Άιφμαν, με έντονα στοιχεία θεατρικής σύλληψης, αποτελούν σκοτεινά πορτρέτα βασανιστικής σεξουαλικότητας και ακραίων εσωτερικών καταστάσεων, που αναδεικνύονται με δραματικές κινήσεις, πληθωρικά σκηνικά, θεαματική χρήση των φωτισμών και με εντυπωσιακά σκηνικά εφέ. Οι ήρωες και οι ηρωίδες του είναι πρόσωπα διαταραγμένα και έγκλειστα σε άσυλα ( Κόκκινη Ζιζέλ, Δον Κιχώτης, Ο Μετρ και η Μαργαρίτα) ή χαρακτήρες συντεθλιμμένοι από τις κοινωνίες τους (Άννα Καρένινα, Τσαϊκόφσκι, Ρώσος Άμλετ). Προσωπικότητες που του δίνουν πλούσιο υλικό για θεαματικές χοροθεατρικές αφηγήσεις.
Ο Άιφμαν άνοιξε το δικό του βήμα σε χρονική στιγμή που οι περιορισμοί του σοβιετικού καθεστώτος ήταν υπαρκτοί, αλλά είχαν αρχίσει να χαλαρώνουν. Οι αρχές τον δυσκόλεψαν αρκετά στην αρχή, αλλά υπήρξε σίγουρα πιο τυχερός από τον μέντορά του, πρωτοποριακό χορογράφο Λεονίντ Γιάκομπσον (Leonid Jakobson 1901-1976). Δέκα χρόνια μετά την ίδρυση της ομάδας του - το 1987 - ο Άιφμαν μεταμορφώθηκε από αντιφρονούντα σε λαϊκό ήρωα και σε σύμβολο της χορογραφικής πρωτοπορίας.
Το 1997 ο ναός του χορού, το Μπαλσόι της Μόσχας, άνοιξε τις πόρτες του σε τρία έργα του Άιφμαν –Κόκκινη Ζιζέλ, Τσαϊκόφσκι, Ρώσος Άμλετ- που είχαν θριαμβευτική επιτυχία, ενώ ο ρωσικός τύπος τον ανακήρυξε ως τον μοναδικό χορογράφο που θα μπορούσε να μεταμορφώσει το ρωσικό χορό και την ομάδα του μια από τις καλύτερες της χώρας. Το 2001 το ίδιο θέατρο, αφού είχε περιλάβει στο ρεπερτόριό του τον Ρώσο Άμλετ, παρουσίασε για πρώτη φορά μια αναδρομή στο έργο του ΄Αιφμαν.
Η ομάδα του αποτελείται από 60 χορευτές και έχει πια την πολυτέλεια ενός δικού της Κέντρου Χορού, το οποίο έγινε με τη στήριξη του ρωσικού κράτους και του Δήμου της Αγίας Πετρούπολης. Φέτος είναι η χρονιά που ο Άιφμαν θα αναλάβει την νέα Ακαδημία Χορού, ενώ το 2012 τα μπαλέτα του θα αποκτήσουν ένα καινούριο θέατρο, ενταγμένο στο μεγάλο σχέδιο επαναδιαμόρφωσης της πόλης. Οι ευθύνες του είναι πολλές και ποικίλες: διευθύνει την ομάδα, χορογραφεί, διδάσκει, κάνει τις δημόσιες σχέσεις, αναζητάει νέα ταλέντα και είναι και ο σύνδεσμός της με τις αρχές.
Ο χορογράφος και η ομάδα του περιοδεύουν συχνά σε όλο τον κόσμο: Γερμανία, Πολωνία, Αυστρία, Ελβετία, Γαλλία, Τουρκία, Ιταλία, Ολλανδία, Ισραήλ. Κάθε δυο χρόνια είναι καλεσμένοι του Νιού Γιόρκ Σίτι Σέντερ, για το οποίο ο Άιφμαν κάνει και καινούριες παραγωγές και μαζί με τις παλιότερες ταξιδεύει σε μεγάλες πόλεις των ΗΠΑ και του Καναδά.
Το 2007 ο Μπόρις Άιφμαν παρουσίασε τον Γλάρο εμπνευσμένο από το έργο του Τσέχοφ, ενώ η επόμενη χορογραφία του, βασισμένη στο μυθιστόρημα του Πούσκιν, Ευγένιος Ονιέγκιν, θα παρουσιαστεί τον ερχόμενο Μάρτιο στην Αγία Πετρούπολη.
Σκηνή από παράσταση του μπαλέτου Boris Eifman της Αγίας Πετρούπολης
|
|
Ως ειδικές
ανακοινώσεις ορίζονται στο artissimo.gr οι
ανακοινώσεις που γνωστοποιούνται εγκαίρως
στην παρούσα ιστοσελίδα μέσω της
διεύθυνσης info@artissimo.gr και αφορούν
ενδιαφέρουσες μουσικές εκδηλώσεις που
άπτονται του αντικειμένου της παρούσης
ιστοσελίδας. Ευπρόσδεκτη είναι φυσικά
οποιαδήποτε εκδήλωση εντός και εκτός
Ελλαδικού χώρου. |
