|
Το Artissimo.gr συζητάει με τη βιολονίστρια Δάφνη Μαναβοπούλου Η βιολονίστρια Δάφνη Μαναβοπούλου εμφανίζεται με το σύνολο "European Baroque Consort" στη Γερμανική Εκκλησία Αθηνών τη Δευτέρα 6 Απριλίου. Δέχτηκε ευχαρίστως να μας απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις σχετικά με τη μουσική της πορεία. Σημείωση : Η ανακοίνωση του artissimo.gr για τη συναυλία στη Γερμανική Εκκλησία βρίσκεται εδώ (νέο παράθυρο). Γιάννης Τζινιέρης : Βλέπουμε ότι άρχισες να παίζεις βιολί σε ιδιαίτερα μικρή ηλικία. Πώς έγινε αυτό ; Προέρχεσαι από μουσική οικογένεια ; Δάφνη Μαναβοπούλου : Αν και δεν προέρχομαι από οικογένεια μουσικών, οι γονείς μου με ώθησαν να ξεκινήσω από την ηλικία των τριών, άρα σαφώς και ήταν δική τους ιδέα αρχικά! Χρειάστηκε να κάνεις αρκετές θυσίες για να εξασκείσαι καθημερινά όσο χρειαζόταν παράλληλα με τις υπόλοιπες υποχρεώσεις σου, παρακολούθηση σχολείου ας πούμε ; Δεν μπορώ να πω ότι νιώθω πως θυσίασα κάτι, για να φτάσω εδώ. Οι γονείς μου πίστευαν ότι είναι καλύτερη μια πολύπλευρη ολοκληρωμένη μόρφωση, και μεγαλώνοντας ασχολούμουν με πολλές άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες, πέραν της μουσικής. Αυτό το ενδιαφέρον σου για την μπαρόκ μουσική ήταν κάτι που υπήρχε - έστω και όχι με ιδιαίτερα φανερό τρόπο από την αρχή - ή λίγο-πολύ προέκυψε στην πορεία ; Η μπαρόκ μουσική ανέκαθεν μου άρεσε, αλλά παιγμένη από “μοντέρνους” μουσικούς και ορχήστρες. Τα τελευταία χρόνια ανακάλυψα ότι υπάρχει ένα ολόκληρο κίνημα που ασχολείται με την παλαιά μουσική, παιγμένη με τεχνικές και όργανα εποχής, και αποφάσισα να συνεχίσω τις σπουδές μου προς αυτή την κατεύθυνση. Θα θέλαμε να μας πεις λίγα λόγια για το σύνολο “European Baroque Consort” με το οποίο εμφανίζεσαι στη συναυλία του Απριλίου στη Γερμανική Εκκλησία. Οι μουσικοί που απαρτίζετε το σύνολο γνωρίζεστε χρόνια μεταξύ σας ; Πώς ακριβώς συνέβη και βρεθήκατε όλοι μαζί να εκτελείτε έργα της συγκεκριμένης εποχής ; Είμαστε ένα νεοσύστατο σύνολο παλαιάς μουσικής, το οποίο απαρτίζεται από μουσικούς διαφόρων εθνικοτήτων. Ο Silvio είναι Κροάτης, η Montse είναι Καταλανή, η Zarah, ο Chris, ο Alexis και ο David είναι Άγγλοι, και ο Γιάννης και εγώ Έλληνες. Όλοι (πλην του Γιάννη) γνωριστήκαμε στο Dartington International Summer School, όπου συμμετείχαμε ως μαθητές, σολίστες, ή καθηγητές. Έκτοτε, έχουμε ξανασυνεργαστεί μεταξύ μας στο Λονδίνο, όπου ζούμε όλοι, σε διάφορες συναυλίες και συνδυασμούς, αλλά είναι η πρώτη φορά που θα εμφανιστούμε με το συγκεκριμένο σχηματισμό. Η εμπειρία σου από την Αθηναϊκή Συμφωνική Ορχήστρα Νέων ; Ήμουν μέλος της ΑΣΟΝ για πολλά χρόνια, όπου είχα κάποιες από τις καλύτερες μουσικές μου εμπειρίες. Απέκτησα σημαντικές φιλίες, έμαθα πολλά υπό την καθοδήγηση του ιδρυτή και μαέστρου Παύλου Σεργίου, ταξίδεψα αρκετά, και είδα πως είναι να συμμετέχεις σε μια συμφωνική ορχήστρα. Οταν αναφέρεσαι στον όρο «μοντέρνο βιολί» εννοείς είδη συνθέσεων, τρόπους και τεχνικές εκτέλεσης ή κάτι ακόμη περισσότερο ; Κάποιο παράδειγμα ίσως ... Λέγοντας “μοντέρνο” βιολί, εννοώ το βιολί όπως είναι από τις αρχές του 20ού αιώνα και μετά. Στο εξωτερικό, όπου υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για “ιστορικά τεκμηριωμένη” (“historically informed”) ερμηνεία, η παλαιά μουσική χωρίζεται σε μεσαιωνική, αναγεννησιακή, μπαρόκ, κλασική, και ρομαντική, πάντα χρησιμοποιώντας τεχνικές και όργανα της κάθε εποχής. Εκτός Ελλάδας βρίσκεις ότι η μουσική μπαρόκ έχει μεγαλύτερο κοινό ; Γιατί πιστεύεις ότι συμβαίνει αυτό ; Σαφώς και έχει μεγαλύτερο κοινό στο εξωτερικό, όπως και όλη η κλασική μουσική άλλωστε. Προσωπικά, πιστεύω πως η μπαρόκ μουσική θα μπορούσε να αναπτυχθεί στην Ελλάδα, καθ’ ότι ταιριάζει στην ελληνική ιδιοσυγκρασία, ίσως και περισσότερο από την υπόλοιπη κλασική μουσική. Δυστυχώς όμως, δεν υπάρχουν ούτε τα απαραίτητα εφόδια, κεφάλαια, ή ακόμα και το κοινό για να υποστηρίξει κάτι τέτοιο αυτή τη στιγμή. Υπάρχει ελπίδα να αποκτήσει μεγαλύτερο κοινό η κλασική μουσική στην Ελλάδα ; Πώς θα μπορούσε να γίνει αυτό πιστεύεις ; Για να γίνει αυτό πρέπει να δοθεί χώρος εν γένει σε διαφορετικά μουσικά είδη πλην της λαϊκής ελληνικής, είτε αυτό είναι χώροι και διοργάνωση συναυλιών, τηλεοπτικός χρόνος... Η μουσική δεν είναι ανάγκη να είναι μόνο μέσο ψυχαγωγίας, αλλά και μέσο για να διευρύνουμε τους ορίζοντές μας. Εχεις συνεργαστεί με πάρα πολλούς μουσικούς εντός και εκτός συνόρων. Με ποιόν από όλους θα σου μείνει η συνεργασία αξέχαστη και γιατί ; Αν πρέπει να ξεχωρίσω μία, θα πω την συνεργασία με την Emma Kirkby πέρυσι το καλοκαίρι στο Dartington International Summer School, στην “Theodora” του Handel. Ήταν σε συνεργασία με την μαθητική μπαρόκ ορχήστρα του σεμιναρίου, και αυτή είναι μάλλον η σημαντικότερη εν ζωή μπαρόκ σοπράνο! Παρ’ όλα αυτά, ήταν απίστευτα γλυκιά, σεμνή, και προσιτή, εν αντιθέσει με το κλισέ της ντίβας-σοπράνο... Δεν είναι πολύ πρωτότυπη ερώτηση, αλλά, ποιό είναι το αγαπημένο σου κομμάτι από το πρόγραμμα της συναυλίας που θα δώσετε στις 6 Απριλίου και γιατί ; Νομίζω ότι είναι η Καντάτα 82. Δεν το ήξερα καθόλου το έργο, και έτυχε να το παίξω σε μια συναυλία τον περασμένο Νοέμβριο, αλλά με κόντρα-τενόρο, και το ερωτεύθηκα! Κυρίως η άρια “Schlummert ein” έχει κάτι που με αγγίζει πολύ! Είναι από τα έργα που ακούω συνεχώς, κυρίως στην εκδοχή για μπάσο. Αγαπημένο σου έργο του Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ ; Είναι τόσα πολλά! Αν πρέπει να ξεχωρίσω κάποια, θα πω τις ορχηστρικές σουίτες, το Χριστουγεννιάτκο Ορατόριο, και τα Κατά Ματθαίον Πάθη. Δύο λόγια εν συντομία για τον συνθέτη H. Lawes ; Ο Henry Lawes ήταν αδερφός του επίσης συνθέτη William Lawes. Εργάστηκε ως συνθέτης στο Chapel Royal, και είναι κυρίως γνωστός για τις συλλογές τραγουδιών που εξέδωσε με τίτλο “Ayres and Dialogues for One, Two and Three Voyces”. Θα ήθελες να μας πεις σε ποιές κατευθύνσεις σκέφτεσαι να κινηθείς στο μέλλον ; Νομίζω ότι θα ήταν δύσκολο να έχω καριέρα στην μπαρόκ μουσική στην Ελλάδα αποκλειστικά, οπότε το πιθανότερο είναι να μείνω στην Αγγλία, όπου υπάρχει τεράστια δραστηριότητα σ’αυτό το χώρο. Θα μ’ενδιέφερε όμως να δίνω συναυλίες στην Ελλάδα, ώστε σιγά-σιγά ίσως να μπορέσει να δημιουργηθεί μια μεγαλύτερη μπαρόκ σκηνή στην Ελλάδα. Να περιμένουμε λοιπόν περισσότερες εμφανίσεις με το σύνολο «European Baroque Consort» ; Θα μας ενδιέφερε πολύ να ξαναεμφανιστούμε στην Ελλάδα. Γίνονται ήδη κάποιες συζητήσεις για μελλοντικές συναυλίες, οι οποίες ελπίζουμε να πραγματοποιηθούν! Ξεκινάμε με μεγάλο ενθουσιασμό, παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίσαμε ακόμα και γι’αυτήν, την πρώτη μας συναυλία, και ευελπιστούμε να υπάρξει και συνέχεια! Ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη. Πιστεύω οι αναγνώστες μας να τη βρήκαν ενδιαφέρουσα. Δεν έχουμε παρά να σας ευχηθούμε καλή επιτυχία στη συναυλία σας και σε όλες τις καλλιτεχνικές προσπάθειες που θα κάνετε στο μέλλον !  Δάφνη Μαναβοπούλου, βιολονίστρια
|